IMF ห่วงโลกเสียโอกาสความร่วมมือ-เตือนต้นทุนโลกแตกขั้วเสี่ยงกระทบ GDP

สำนักข่าวอีไฟแนนซ์ไทย- -13 ต.ค. 69 21:20 น. คริสตาลินา กอร์เกียวา กรรมการจัดการกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) เตือนโลกอาจเผชิญกับต้นทุนจากการแบ่งขั้วทางเศรษฐกิจสูงถึง 7% ของ GDP แม้สถานการณ์ในปัจจุบันยังไม่รุนแรงถึงขั้นนั้น แต่ต้นทุนยังคงเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง พร้อมชี้ถึงความเสี่ยงต่อการสูญเสียโอกาสด้านความร่วมมือระหว่างประเทศ ซึ่งยังมีการประเมินผลกระทบในระดับต่ำเกินไป สำหรับผลกระทบที่ผู้นำ IMF กล่าวถึงนั้น ประกอบด้วย การทำงานซ้ำซ้อน สิ่งที่สามารถดำเนินการเพียงครั้งเดียวเพื่อให้ทุกฝ่ายใช้ประโยชน์ร่วมกัน อาจต้องทำซ้ำในหลายประเทศหรือหลายพื้นที่ ส่งผลให้สูญเสียประสิทธิภาพและทรัพยากร การสูญเสียโอกาสในการค้นพบและสร้างสรรค์นวัตกรรม หากทีมวิจัยจากประเทศต่าง ๆ สามารถทำงานร่วมกันและแลกเปลี่ยนความรู้ได้อย่างคล่องตัวมากขึ้น การค้นพบและความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์อาจเกิดขึ้นได้รวดเร็วกว่าที่เป็นอยู่ การลดลงของปฏิสัมพันธ์และความร่วมมือระหว่างผู้คน ซึ่งอาจบั่นทอนความไว้วางใจ อันเป็นรากฐานสำคัญต่อความเป็นอยู่ที่ดีของมนุษยชาติ กอร์เกียวายังกล่าวถึงประสบการณ์ของตนเองที่เติบโตมาในช่วงสงครามเย็น ในฝั่งตรงข้ามของม่านเหล็ก ซึ่งในช่วงเวลานั้นโลกได้สูญเสียโอกาสในการสร้างความสัมพันธ์และสะพานเชื่อมระหว่างกัน นอกจากนี้ ยังยกตัวอย่างการประชุมประจำปีของ IMF และธนาคารโลกที่จัดขึ้นในกรุงเทพฯ เมื่อปี 1991 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ประเทศในอดีตกลุ่มตะวันออกส่วนใหญ่กลับเข้าร่วมวงสถาบันการเงินโลก โดยมองว่าการเชื่อมโยงระหว่างประเทศที่เพิ่มขึ้นมีส่วนช่วยสร้างพลวัตทางเศรษฐกิจให้แก่ประเทศเหล่านั้น ธนาคารโลกชี้โลกแตกขั้ว เป็นทั้งโอกาส-ความเสี่ยงประเทศกำลังพัฒนา ทางด้านอเจย์ บังกา ประธานธนาคารโลก ชี้ว่า บริบทของเศรษฐกิจโลกที่กำลังเปลี่ยนแปลงไปจากภาวะการแบ่งขั้วไม่ได้มีเพียงแค่ความท้าทาย แต่ยังเปิดโอกาสให้ประเทศกำลังพัฒนาปรับตัวและดึงประโยชน์จากการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว โดยแบ่งโอกาสและความท้าทายออกเป็น 3 ด้าน ได้แก่ การค้า เงินทุน และทรัพยากรมนุษย์ สำหรับด้านการค้า อเจย์ระบุว่า ประเทศกำลังพัฒนาได้รับประโยชน์จากการค้ากับประเทศพัฒนาแล้วมาอย่างต่อเนื่อง โดยในอดีตประเทศพัฒนาแล้วเป็นตลาดของผู้บริโภค ขณะที่ประเทศกำลังพัฒนาเป็นฐานการผลิต ซึ่งช่วยสร้างงาน เพิ่มขีดความสามารถในการผลิตและองค์ความรู้ ตลอดจนขยายฐานชนชั้นกลางในประเทศเหล่านี้ ก่อนที่การเติบโตดังกล่าวจะนำไปสู่การบริโภคที่เพิ่มขึ้น และก่อให้เกิดความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจที่เกื้อหนุนกันระหว่างสองกลุ่มประเทศ อย่างไรก็ตาม รูปแบบการค้าโลกกำลังเปลี่ยนแปลงไป โดยข้อมูลจากองค์การการค้าโลก (WTO) ระบุว่า ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา มูลค่าการค้าโลกเพิ่มขึ้นเป็น 4 เท่า ขณะที่สัดส่วนของประเทศกำลังพัฒนาในการค้าโลกเพิ่มขึ้นจาก 20% เป็น 40% และในสัดส่วนดังกล่าว การค้าระหว่างประเทศกำลังพัฒนาด้วยกันเองคิดเป็น 50% แนวโน้มดังกล่าวสะท้อนว่า ความสัมพันธ์ทางการค้าไม่ได้จำกัดอยู่เพียงการส่งออกจากประเทศกำลังพัฒนาไปสู่ประเทศพัฒนาแล้วอีกต่อไป แต่ประเทศกำลังพัฒนากำลังขยายการค้าระหว่างกันและสร้างห่วงโซ่อุปทานของตนเองมากขึ้น ซึ่งอาจช่วยสร้างสะพานเชื่อมทางเศรษฐกิจรูปแบบใหม่ระหว่างภูมิภาค ประธานธนาคารโลกยังชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างของระดับการค้าภายในภูมิภาค โดยการค้าระหว่างสมาชิกอาเซียนมีสัดส่วนคิดเป็น 50–55% ของการค้าทั้งหมดในภูมิภาค ขณะที่เอเชียใต้มีสัดส่วนในระดับเลขหลักสิบต้น ๆ ส่วนแอฟริกาและลาตินอเมริกามีสัดส่วนต่ำกว่านั้น ตัวเลขเหล่านี้สะท้อนถึงโอกาสในการขยายการค้าภายในภูมิภาค โดยในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา มีการลงนามข้อตกลงการค้าระดับภูมิภาคและทวิภาคีประมาณ 100 ฉบับแล้ว แต่ความท้าทายสำคัญไม่ใช่การขาดการทำข้อตกลง แต่หากเป็นการผลักดันให้เกิดผลในทางปฏิบัติ ทั้งการลดอุปสรรคทางการค้าและภาษีศุลกากร การลดความซับซ้อนของขั้นตอนด้านศุลกากร หรือการอำนวยความสะดวกด้านการค้า สำหรับประเด็นที่สอง คือ เงินทุน ซึ่งอเจย์มองว่า การเปลี่ยนแปลงทางภูมิรัฐศาสตร์ทำให้การตัดสินใจลงทุนข้ามประเทศซับซ้อนขึ้น โดยในอดีตนักลงทุนสามารถเลือกนำเงินไปลงทุนในประเทศต่าง ๆ ได้โดยไม่ต้องพิจารณาข้อจำกัดมากนัก แต่แนวทางดังกล่าวได้เปลี่ยนไปในปัจจุบัน ขณะเดียวกัน อเจย์ยังตั้งข้อสังเกตว่า การที่นักลงทุนต้องการกระจายแหล่งลงทุนกลับเปิดโอกาสให้ประเทศตลาดเกิดใหม่ดึงดูดเงินทุนได้มากขึ้น โดยระบุว่า การระดมเงินทุนภาคเอกชนเพื่อสนับสนุนตลาดเกิดใหม่ เพิ่มขึ้นเป็น 112,000 ล้านดอลลาร์ในปีที่ผ่านมา จาก 32,000 ล้านดอลลาร์เมื่อ 3 ปีก่อน สะท้อนให้เห็นว่า นักลงทุนกำลังมองหาตลาดที่ให้ผลตอบแทนสอดคล้องกับระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ ทำให้การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวเป็นทั้งความท้าทายและโอกาสสำหรับประเทศกำลังพัฒนา ส่วนประเด็นสุดท้าย คือ ทรัพยากรมนุษย์และการย้ายถิ่นของแรงงานที่มีทักษะ โดยอเจย์ยกตัวอย่างประสบการณ์ของตนเองที่เติบโตในอินเดีย ก่อนก้าวขึ้นมาบริหาร Mastercard และธนาคารโลก ซึ่งตอกย้ำให้เห็นถึงคุณค่าของการที่ประเทศต่าง ๆ ที่กว้างสำหรับบุคลากรจากทั่วโลก โดยพิจารณาจากความสามารถและผลงาน มากกว่าภูมิหลัง การเปิดรับบุคลากรที่มีความสามารถเป็นส่วนสำคัญของการสร้างโอกาสให้ผู้คนได้แสดงศักยภาพ อย่างไรก็ตาม ความท้าทายคือการทำให้ผู้คนเหล่านั้นมีโอกาสเข้าถึงความก้าวหน้าและโอกาสที่สมควรได้รับอย่างแท้จริง

IMF ห่วงโลกเสียโอกาสความร่วมมือ-เตือนต้นทุนโลกแตกขั้วเสี่ยงกระทบ GDP

efinAI

efinAI

Related Topics

Reporting by

Supak Hophungju

Latest